Begin mei werd Emmanuel Macron als betrekkelijk nieuwkomer in de politiek met een ruime meerderheid van 66% van de stemmen de verrassende nieuwe President van Frankrijk. Vervolgens haalde de partij van president Macron, La République en Marche!, in juni een absolute meerderheid in het Franse parlement behaald. De beweging van Macron haalde 308 van de 577 zetels in de Assemblée Nationale. Een bijzondere prestatie aangezien de partij van Macron vorig jaar pas werd opgericht. Macron vind dat de kloof tussen burger en politiek kleiner moet worden en is van plan om hiervoor een flink aantal maatregelen te nemen. Zo wil hij het aantal parlementsleden flink inkrimpen, wil hij een ander kiesstelsel en meer referenda. Daarvoor heeft hij wel de steun van de Senaat nodig, waarin hij nog geen enkele zetel heeft. De Senaatsverkiezingen vinden in september plaats. Maar wat betekent de verkiezing van Macron voor Frankrijk en Europa en welke richting gaat de economische politiek uit in Frankrijk.

Al deze zomer wil Macron hervormgingen doorvoeren zoals belastingverlaging voor bedrijven en het verkleinen van de overheid. Met de sterke vakbonden in Frankrijk wordt het een flinke uitdaging als hij ook de arbeidsmarkt wil flexibiliseren. Menig voorganger van Macron is stukgelopen op de macht van de vakbonden. Direct na zijn benoeming is Macron steun gaan zoeken in Duitsland bij bondskanselier Angela Merkel. Of dit het herstel is van de Duits-Franse as, zoals in het verleden met Mitterand-Kohl moet nog blijken. Macron is pro Europees, maar heeft wellicht toch andere verwachtingen van Europa en de Europese steun als Merkel en Rutte. In zijn programma geeft Macron aan dat Europa moet veranderen. Europa moet geen bureaucratie in stand houden, maar beschermen wat we nu aan verworvenheden hebben in Europa en ons voorbereiden op de toekomst en daarin ook investeren. Dat verdedigen geld ook voor overnames en fiscale voordelen voor bedrijven van buiten Europa, zoals Apple.

Om de massawerkloosheid in Frankrijk aan te pakken is volgens Macron een andere aanpak nodig. Daarvoor is ook een andere houding van de inwoners nodig. De Fransen moeten meer trots zijn op was is bereikt en het waarderen als mensen boven het maaiveld uitsteken. Daarnaast is meer ondernemersgeest nodig. Het is de bedoeling om het ondernemers makkelijker te maken om te ondernemen. Daarvoor wil Macron het belastingstelsel herzien om tevens oneerlijke concurrentie tegen te gaan. Tevens zullen de sociale bijdrage van de werkgevers omlaag worden gebracht, waardoor de loonkosten van de werkgever om iemand in dienst te nemen zullen zakken. De regering Macron, bij monde van premier Philippe, wil ook flexibilisering de arbeidsvoorwaarden zoals werktijden, salarissen en ontslagvergoeding. De onderhandelingen met de vakbonden hierover zijn al gestart. Enkele van deze maatregelen waren ook al door de voorganger van Macron, Hollande, aangekondigd alleen werden invoering van deze maatregelen geblokkeerd door landelijke stakingen.

Bovenstaande veranderingen zijn naar het idee van Macron nog niet voldoende om de economie in Frankrijk weer vlot te trekken. Er moet een nieuw groeimodel komen dat rekening houd met ecologie en milieu. Macron heeft een 5-jaren plan aangekondigd van 50 miljard Euro’s om te werken aan ecologie, digitalisering, modernisering van het publieke domein en stedelijke vernieuwing. Deze maatregelen moeten ten goede komen aan alle Fransen. Een van de maatregelen is dat de Franse overheid in 2040 de verkoop van benzine- en dieselauto’s wil verbieden. Dat heeft de minister van milieu, Nicolas Hulot, recent bekendgemaakt.

President Macron heeft een aantal ervaren politici en pro-Europese personen om zich heen verzameld die mee vorm moeten geven aan het beleid. Met de benoeming van de conservatieve burgemeester Éduard Philippe heeft Macron gekozen voor iemand zonder nationaal profiel. Maar de keuze is wel ingegeven om de rechtervleugel in het parlement voor zicht te winnen. Met het oog op het herstel van de Duits-Franse as is het een voordeel dat Philippe vloeiend Duits spreekt. Zelf geeft Philippe in een interview met de Franse TF1 aan dat hij graag wil proberen wat nog nooit eerder is geprobeerd; verwijzend naar de links-rechtse samenstelling van het kabinet. Voormalig minister van landbouw Bruno Le Maire wordt minister van economische zaken. Nieuwkomer als minister van milieu of voluit solidariteit en ecologische overgang is de voormalig milieuactivist en TV presentator Nicolas Hulot. Op de zware posten binnenlandse zaken, justitie en  buitenlandse zaken doet Macron een beroep op een aantal zestigers die hun sporen in de politiek hebben verdiend. Op deze manier kan hij zichzelf concentreren op zijn speerpunten economie en ecologie. Opvallend is dat hij zowel rechtse als linkse politici als politici uit het midden in zijn kabinet heeft opgenomen. Tevens bestaat de helft van zijn ministersploeg uit vrouwen. Met deze samenstelling is het de bedoeling van Macron om een zo breed mogelijk draagvlak te verkrijgen voor zijn plannen.

In een peiling van de Franse krant Le Figaro gelooft bijna 70% van de Fransen dat de plannen van Macron het ondernemerschap in Frankrijk positief kan ontwikkelen. Of bovenstaande plannen ook daadwerkelijk worden uitgevoerd en Macron kan bouwen aan zijn nieuwe Frankrijk volgens zijn slogan van zijn verkiezingsprogramma “Retrouver notre esprit  de conquête  pour bâtir  une France  nouvelle “ zal de tijd moeten uitwijzen. Nu op de feestdag van de Fransen en slechts 2 maanden na de Presidentsverkiezing is dat nog moeilijk te zeggen. Belangrijk daarbij zullen de gesprekken met de vakbonden zijn en de Senaatsverkiezingen in september om enkele cruciale wetswijzigingen te kunnen doorvoeren. Macron zal ook het politieke vernuft nodig hebben van de voormalige Franse President François Mitterrand. De bijnaam van Mitterrand ‘de Sfinx en zijn aanduiding als ‘socialistische Gaullist’ geeft wel aan dat Mitterrand niet vies was om afhankelijk van het onderwerp een politieke richting te kiezen. Dat zie je ook terug in zijn economische koerswijziging van Keyniaanse politiek naar een liberale economische politiek. Afwachten welke economische koers Macron zal kiezen.

 

Deel dit bericht

twitterredditpinterestlinkedinmail