Betekent de coronacrisis het einde van de globalisering? Zijn we te kwetsbaar en afhankelijk geworden? En wat staat ons nog te wachten? Het zijn vragen die ook mij als algemeen directeur van het World Trade Center Twente bezighouden.

Ik geloof niet dat we afstevenen op een deglobalisering, daarvoor zijn onze ketens wereldwijd te sterk verbonden. En daarvoor zijn we als Nederland te afhankelijk van internationale handel. Wel zorgt deze crisis dat we internationaal zakendoen en samenwerking anders gaan zien. Het zorgt voor een global shift.

Deze situatie dwingt bedrijven na te denken over hun productieprocessen. Waar zit ik in de keten van het productieproces? Kan ik toeleveranciers dichter bij huis vinden? Of moet ik als toeleverancier zelf een eindproduct gaan maken? Je ziet bedrijven die al alternatieven vonden. Neem Demcon, die eerst alleen ’t hart voor beademingsmachines leverde. En nu in korte tijd een complete machine ontwikkelde. Deze situatie maakt mensen en bedrijven innovatiever.

Jarenlang lag de focus op kosteneffectief produceren en daardoor ging steeds meer productie naar Azië. Nu kijken bedrijven juist hoe ze hun productie kunnen spreiden, over meerdere continenten en landen, of juist dichterbij kunnen halen. Ik verwacht dat daardoor ook de robotisering toeneemt. Met de inzet van robots kunnen we niet alleen dichterbij en kosteneffectief, maar ook innovatiever produceren. We zoeken naar een nieuwe balans.

Die risicospreiding kun je ook In afzetmarkten toepassen door klanten in meerdere werelddelen aan te trekken. Brengen je verkopers dan straks weer driekwart van hun tijd in het vliegtuig door, of ontwikkel je andere verkoopmethoden? De digitalisering die we nu noodgedwongen omarmen, biedt volop kansen om straks minder te hoeven reizen en daardoor tijd te besparen. In de voorbereiding daarop kun je nu de contacten leggen.

Tegelijk komt het protectionisme op. Dat zie je nu vooral bij toedeling van medische apparatuur en beschermingsmiddelen. President Trump die alles wat in Amerika wordt geproduceerd in eigen land wil houden. En Frankrijk die laatst een vracht mondkapjes onderweg naar Spanje tegenhield. Ook komt de vraag waarom we die producten niet dichterbij of in eigen land maken? En waarom zijn we in Nederland afhankelijk van één leverancier voor testmateriaal? Overheden gaan nu nadenken of ze in de productie van deze strategische goederen moeten investeren. Waarschijnlijk komen er oplossingen in Europees verband. Denk bijvoorbeeld aan het produceren van een vaccin op verschillende plekken in Europa. Kortom, samenwerken en dichtbij produceren wordt belangrijker.

Na deze pandemie, volgt een economische crisis, daar ontkomen we niet aan. Het Internationaal Monetair Fonds voorspelt een wereldwijde economische krimp van drie procent voor dit jaar. De ergste klap sinds de jaren dertig. Verwachting is volgens experts dat de economie in Nederland in 2020 krimpt met 6 tot 8%. Vanaf 2021 is er hoop op een lichte groei. We hebben na de bankencrisis in 2008 gezien dat we veerkracht hebben. We moeten ons voorbereiden en de draad zo snel mogelijk weer oppakken. En de samenwerking tussen bedrijven, onderwijs, overheid en kennisinstellingen die nu ontstaat vasthouden.

Om ondernemers te ondersteunen in deze tijd neemt het World Trade Center Twente deel in het Twentse Covid-19 support team. Het team biedt directe support aan ondernemers om de negatieve effecten te verlichten. Tegelijkertijd ontstaan in snel tempo nieuwe kansen om in te spelen op marktontwikkelingen. Het business team biedt directe ondersteuning bij het inspelen op kansen die door Covid-19 zijn ontstaan.

Deel dit bericht

twitterredditpinterestlinkedinmail